چند شب پیش فیلم مذکور را دیدم و تا جایی که میتوانستم با سر دردی کشنده از ته دل خندیدم. کارگردان فیلم ابتدایی ترین شعور فیلم دیدن را هم برای شما قائل نشده. فیلم خالی از هر گونه رابطه علت و معلولی ابتدایی است.آنچنان که خنده های مربوطه رابا خیال راحت نثار فیلم می کنید و به زحمت آنها کمترین توجهی نخواهید کرد. ستاره ای معروف به نام آنا اسکات(جولیا رابرتز) برای خرید کتابی در مورد مسافرت به کتابفروشی "ویلیام" با بازی "هاگ گرنت" می رود و در همان دیدارهای ابتدایی آنچنان بوسه ای بر لبان ویلیام می نشاند که گرمایش را این ور مانیتور هم قابل حس شدن بود. این باید سر آغاز کنش ها و واکنش های تمام فیلم باشد که از ابتدا غیر منطقی می نمایاند و تا انتها علامت سئوال بزرگی در ذهنتان جا می گذارد.ستاره ای بسیار معروف چه دلیلی به این کار دارد. برای اینکه اگر در آخر فیلم به طرزی باور نکردنی حاضر به ماندن در لندن شد تعجب نکنیم و بگویم او بسیار عاشق ویلیام بود؟؟!!! در سکانسی که آنا بر اثر پخش عکس ها و فیلمهای پورنو (قابل توجه آنهایی که میگفتند فقط در مملکت ما از این خبرها هست!!!!!)او به ویلیام پناه می آورد بعد از آنکه در صبح با خیل عظیم خبرنگاران مواجه می شود که به خاطر تماس همخانه ویلیام(که تنها نقش باور پذیر فیلم بود) بوده است در مکالمه ای تلفنی به دوستش می گوید:"نقشه ی عالیم خیلی هم عالی نبود".  کدام نقشه؟؟!!! به شخصه فکر کردم شاید موضوع حس گرفتن برای نقشی این چنینی است که خب در ادامه به خام بودن آن پی بردم. فیلم تا انتها بر همین اصل پیش می رود و شما را کیفور می کند. فقط چند قطعه موسیقی نسبتا خوب بر روی فیلم بود که هر از چند گاهی دیدنش ر قابل تحمل میکرد. اما اعتراف می کنم که چند وقتی می شد که فیلمی با لهجه عصا قورت داده بریتیش ندیده بودم که آن هم بر طرف شد.

فیلم را ببینید و لذت ببرید.